فصل هفتم انشعابات شيعى در عصر امامان 1 . كيسانيه كيسانيه به فرقه‌اى منقرض شده از شيعه ، كه پيروان ابو عمرة كيسان - رئيس قبيله بجيله - بودند ، گفته مىشود . بنابر برخى از گزارش‌ها ، وى غلام حضرت على عليه السّلام و شاگرد محمد بن حنفيه بوده است . در گزارشى ديگر گفته شده كه « كيسان » رئيس پليس مختار بوده است . اين فرقه بعد از شهادت امام حسين به وجود آمد و كيسان از كسانى بود كه مختار را به خونخواهى امام حسين عليه السّلام تشويق كرد . پيروان اين فرقه محمد بن حنفيه را پس از امام حسين عليه السّلام امام مىدانستند و پس از محمد دربارهء امامت به اختلاف افتادند . از جمله اين‌كه برخى امامت را پس از محمد به فرزندش ابو هاشم نسبت دادند و برخى ديگر به امامت پسرعمويش عبد الله بن معاوية بن عبد الله بن جعفر معتقد شدند . برخى نيز امامت را ويژهء محمد بن على بن عبد الله بن عباس دانستند . برخى از آنها حتى حسنين را نيز امام ندانسته و گفتند كه ، پس از امام على عليه السّلام امامت از آن محمد بن حنفيه است « 1 » .

--> ( 1 ) . معجم الفرق الاسلامية ؛ اقبال ، عباس ، خاندان نوبختى ، ص 252 به بعد . اعتقادات مختلف آنها را دربارهء مصاديق امامان بعد از امام حسين بنگريد : نوبختى ، در اين اثر كهن دربارهء انشعابات فرقه -